Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Blog design σε φανταστικές τιμές!



Jajala Majala ‖ Life.Blog.Design: Η Άνοιξη βγαίνει με εκπτώσεις!!!:     Λίγες μέρες απομένουν για να βγει ο Μάης και μία μόνο λέξη ταιριάζει για να υποδεχτούμε το καλοκαίρι με άλλον αέρα: Αλλαγή! Το The Jajala Majala Project... [Διαβάστε Περισσότερα]

Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Που είναι οι οικοδόμοι ΟΕΟοοο;

    Έβλεπα χτες τους αγρότες να παρελαύνουν στο Σύνταγμα και σας ορκίζομαι πως συγκινήθηκα. "Κάτι πάει επιτέλους να αλλάξει!" είπα μέσα μου. Κι ύστερα, την άλλη μέρα, τους κοίταζα να αποχωρούν κι η ελπίδα χάθηκε. Όμως κάτι έκαναν ή κάτι προσπάθησαν να κάνουν, έστω.
Οι οικοδόμοι της Ελλάδας όμως, πού είναι κρυμμένοι;

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2012

Σχολάσαμε

 Κι εμείς και το ντέρμπι.
 Βασανιζόμαστε -σήμερα θα χρεοκοπήσουμε, αύριο θα χρεοκοπήσουμε-, εμείς που ήδη είμαστε χρεοκοπημένοι και δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε.
Σκύψαμε το κεφάλι:
...στον χαμηλότερο μισθό, γιατί αλλιώς δεν θα είχαμε δουλειά.
...στα μη βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα, για να έχουμε κι εμείς οι οικοδόμοι την ψευδαίσθηση ότι δουλεύουμε ελαφρώς...δουλειά γραφείου...
...σε όσα λείπουν από το τραπέζι μας.
...σε όσα λείπουν από τα παιδιά μας.
...σε όσα η ψυχή μας ποθεί και πια δεν θα μπορέσει ποτέ να αποκτήσει.

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

€υτυχία

     Δουλεύουμε. Και λοιπόν; Ίσα ίσα για να έχουμε κάπου να πάμε το πρωί, φεύγοντας από το σπίτι. Οι υποχρεώσεις μεγαλώνουν σε μια άκρη, το άγχος παραμένει -ευτυχώς- το ίδιο, γιατί αν μεγάλωνε κι αυτό θα ήμασταν στα πρόθυρα του εμφράγματος.
Είμαστε και σε δύσκολη ηλικία γαμώτο. Σαράντα λέει το ρολόι... Σαράντα γεμάτα, κι όλα σημαδεμένα ένα προς ένα.
Μετράω που λες, να δω τι απέμεινε από τις χαρές. Τις βρήκα εκεί που τις είχα αφήσει, λιγάκι γερασμένες και μ' ένα γέλιο ειρωνικό, ν' απλώνουν το χέρι ζητιανεύοντας.
- Κι εσύ μαρί, λεφτά θες; της λέω, κι απόμεινε να με κοιτάζει.

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Φθινόπωρο.


    
          Φθινόπωρο είναι, να γυρίζεις από τη δουλειά (αν έχεις την ευτυχία να διαθέτεις στις μέρες μας) κουρασμένος και να απολαμβάνεις το ζεστό σου φαγητό, στο σπίτι με την οικογένεια...

Να μυρίζει στο φούρνο η πρώτη μηλόπιτα του χειμώνα, και να ανυπομονείς να τη δοκιμάσεις...

Να περπατάς ανάμεσα στις φορτωμένες ελιές και να νιώθεις το πόσο λίγος είναι ο χρόνος μας και πόσο άσχημα τον εκμεταλλευόμαστε...

"Θυμάμαι παιδί που έγραψα κάποτε τον πρώτο στίχο μου.
Από τότε ξέρω πως δεν θα πεθάνω ποτέ - 
                                                                      αλλά θα πεθαίνω κάθε μέρα."

Τάσος Λειβαδίτης - τα χειρόγραφα του φθινοπώρου

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

Θα ήθελα να ήμουν


Αυτός... που αγγίζει το φεγγάρι... με το βλέμμα.
Πάει καιρός όμως
που, ψηλά, δεν τολμώ
να κοιτάξω.
Copyright © TaXidia | Powered by Blogger | Crafted by The Jajala Majala Project