Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας;



         ...Ύστερα θα πάω και θ' αφήσω ένα κόκκινο λουλούδι σ' ένα δρόμο άσχετο.
Αυτά που αφήνουν στις κηδείες. Γιατί θα έχουμε Πένθος αύριο. Κηδεία θα έχουμε, κι όλα τα άλλα λόγια είναι περιττά.
Για όλα όσα αγωνίστηκαν κάποτε οι γονείς και οι παππούδες μας και χάθηκαν.
Το δίκαιο, άδικο έγινε.
Το αίμα που χύθηκε στα θεμέλια, να στεριώσει η οικοδομή, πήρε τους πρωτομάστορες μαζί του.
Ελευθερία κι αρχίδια!
Σκλάβοι είμαστε. Πέσαμε στις παγίδες που οι ίδιοι στήσαμε, επειδή κάποιοι μας έβαζαν.
Κουτορνίθια, πιστοί κι αφελείς, τα άντερά μας θα φάμε για μια ακόμη φορά στην ιστορία.
Για ν' αποδείξουμε και πάλι πως, η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της!...
"Μαζί τα φάγαμε", ναι!
Και τώρα, ας "γιορτάσουμε" με γεμάτα στομάχια την "ΕΡΓΑΤΙΚΉ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΆ"...
Δεν είναι Αργία.
Είναι Απεργία. ΠΕΊΝΑΣ, μόνο που ακόμη δεν το καταλάβαμε!... 

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Το γιαπί, το πυλοφόρι, το μυστρί!

           Υπάρχει δουλειά; Υπάρχει όρεξη! Όχι για φαγητό, γιατί αρκετά σαβουρώσαμε ανήμερα...
Διάθεση εννοώ. Διάθεση να ζήσεις, να τολμήσεις, να ερωτευτείς και να ονειρευτείς.
Διώχνεις τη μιζέρια και πετάς την καραμέλα της σκέψης "κάπου εδώ γράφει τέλος απλά δεν το βλέπω λόγω πρώιμης πρεσβυωπίας"!
        Βρήκα δουλειά! Έβαλα την καθαρή μου φόρμα,σηκώθηκα Μεγάλη Τετάρτη το γλυκοχάραμα, φόρεσα τ' άρβυλα που λίγο ακόμη και θα τα ξεσυνήθιζα, πήρα τα εργαλεία μου και πήγα για δουλειά!
Μετά απο 5 μήνες καθισιό κι ένα χρόνο που δούλευα δίχως να πληρώνομαι... Μπορώ πάλι να πώ πως δουλεύω!
     Εμείς οι οικοδόμοι, είμαστε πλάσματα περήφανα! Μπορεί να μας βλέπετε βρώμικους, να σφυρίζουμε πονηρά στα κορίτσια που περνάνε ή να βρίζουμε σαν νταλικέρηδες, είμαστε όμως παιδιά μάλαμα!
Λιποψηχήσαμε κι εμείς, μαζί με την κρίση στη οικοδομή... Χιλιάδες άνθρωποι, λυγίσαμε απο την ανεργία, κρεμάσαμε την περηφάνια μας μαζί με τα ρούχα της δουλειάς μας...
   Πάντως, εγώ είδα το δικό μου ουράνιο τόξο, μετά τα καντάρια βροχής που γεύτηκα!...
Πάνω σε μια σκαλωσιά το είδα! Σκαρφάλωνε, να φτάσει τα όνειρά μου...
Φίλοι μου άνεργοι, θα έρθει η μέρα και της δικής σας ελπίδας! Υπομονή!

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Δε νιώθω και πολύ καλά τελευταία!

              Νά 'ναι το Πάσχα που κάτι μου κάνει και θυμάμαι το χωριό μου και τα παιδικά μου χρόνια...
Νά 'ναι ο κακός μας ο καιρός που έφερε ξανά το χειμώνα να μου μαυρίσει την ψυχή...
Εγώ πάντως, καλά δεν είμαι! Μαλώνω άνευ λόγου και αιτίας με ανθρώπους που υποτίθεται οτι αγαπάω, και μετά νιώθω τύψεις.
Ό,τι κάνω, νιώθω οτι το κάνω λάθος και το ίδιο διακρίνω και στους γύρω μου. Μια μιζέρια και μια κατήφια, άλλο πράγμα!
Περίοδο δεν περιμένω να μου έρθει, άρα δεν είναι ορμονικό το θέμα!
Μάλλον περνάω φάση ή οξεία μαλακίτιδα επιστημονικότερα.
Λέω λοιπόν να σύρω το πτώμα μου παραπέρα. Να τσουγκρίσω τα αβγά μου και να ψήσω το αρνάκι μου παρέα με τη χοληστερίνη μου. Και να πιώ μέχρι να σκάσω!
Γιατί, διάθεση για κατάνυξη και πνευματικότητα, δεν έχω. Την ξέχασα στο γκισέ του ταμείου ανεργίας!...
Γιατρέ μου, θα ζήσω να καταναλωθώ και του χρόνου;

Υ.Γ. Τα τραγουδάκια μόνο πασχαλινά που δεν είναι, αλλά είπα να τα-ξυδέψω στο καλοκαιράκι μήπως κι αλλάξει κομματάκι η διάθεση!...

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Ευτυχώς που έχει Formula σήμερα!

          Κάθομαι στον καναπέ σα μαλάκας και με το τηλεκοντρόλ στο χέρι αλλάζω κανάλια. Μηχανικά, χωρίς να με νοιάζει αυτό που βλέπω. Φτάνει που ακούω τί λένε για να καταλάβω. Διαφημίσεις, σήριαλ-κακές-κωμωδίες, διαφημίσεις, δακρύβρεχτα. Ειδήσεις. Πολλές ειδήσεις, να τις παρακολουθείς με τη θηλιά περασμένη στο λαιμό, σ'ετοιμότητα να κρεμαστείς απ' το νταβάνι.
Δεν ξέρω πως να περάσω την ώρα μου.
Ρεεε! Είμαι άνεργος, χωρισμένος και εντέλει μόνος! βάλτε τίποτα να παίζει και για μένα γιατί θα λαλήσω, το βλέπω! Ήδη άρχισα να ενδιαφέρομαι για τη συνέχεια στη "Ζωή της άλλης" !
Με φαντάζεσαι να γυρνάω για δουλειά στη οικοδομή και να συζητάω με τους άλλους για τα σήριαλ;
Γι' αυτό σου λέω! Ευτυχώς που έχει φόρμουλα σήμερα και θα πορωθώ με τα δικά μου που μυρίζουν ιδρώτα και τεστοστερόνη!...

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

Nα ταξιδεύουμε...

            Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες! Και μάλιστα πρίγκιπες που το αξίωμά τους κατ έπεσε και πήραν τους δρόμους να βρουν δουλειά...
Ανεργία κύριοι! Περπατούν στο δρόμο όλοι και σκοντάφτουν γιατί δεν έχουν τη δύναμη να σηκώσουν ψηλά το κεφάλι που βάρυνε απ' τις σκέψεις...
Είμαστε πολλοί  εμείς που, στα καλά καθούμενα χάσαμε τις δουλειές μας και γύρισε ο κόσμος μας ανάποδα...
     Λέω να μη το βάλουμε κάτω ( γιατί θα μας πονέσει περισσότερο ).
Λέω επίσης, να μη το βάλουμε στα πόδια ( γιατί έτσι θα τους κάνουμε τη χάρη ).
Σε σένα το λέω, φίλε! Άναψε το ρημάδι το τσιγάρο σου και βάλε το μυαλό σου να δουλέψει...
Είσαι 30, 40, 50 και; Θα τη φτιάξουμε πάλι τη ζωούλα μας!
Αγάντα!...
Copyright © TaXidia | Powered by Blogger | Crafted by The Jajala Majala Project