Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

€υτυχία

     Δουλεύουμε. Και λοιπόν; Ίσα ίσα για να έχουμε κάπου να πάμε το πρωί, φεύγοντας από το σπίτι. Οι υποχρεώσεις μεγαλώνουν σε μια άκρη, το άγχος παραμένει -ευτυχώς- το ίδιο, γιατί αν μεγάλωνε κι αυτό θα ήμασταν στα πρόθυρα του εμφράγματος.
Είμαστε και σε δύσκολη ηλικία γαμώτο. Σαράντα λέει το ρολόι... Σαράντα γεμάτα, κι όλα σημαδεμένα ένα προς ένα.
Μετράω που λες, να δω τι απέμεινε από τις χαρές. Τις βρήκα εκεί που τις είχα αφήσει, λιγάκι γερασμένες και μ' ένα γέλιο ειρωνικό, ν' απλώνουν το χέρι ζητιανεύοντας.
- Κι εσύ μαρί, λεφτά θες; της λέω, κι απόμεινε να με κοιτάζει.

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Φθινόπωρο.


    
          Φθινόπωρο είναι, να γυρίζεις από τη δουλειά (αν έχεις την ευτυχία να διαθέτεις στις μέρες μας) κουρασμένος και να απολαμβάνεις το ζεστό σου φαγητό, στο σπίτι με την οικογένεια...

Να μυρίζει στο φούρνο η πρώτη μηλόπιτα του χειμώνα, και να ανυπομονείς να τη δοκιμάσεις...

Να περπατάς ανάμεσα στις φορτωμένες ελιές και να νιώθεις το πόσο λίγος είναι ο χρόνος μας και πόσο άσχημα τον εκμεταλλευόμαστε...

"Θυμάμαι παιδί που έγραψα κάποτε τον πρώτο στίχο μου.
Από τότε ξέρω πως δεν θα πεθάνω ποτέ - 
                                                                      αλλά θα πεθαίνω κάθε μέρα."

Τάσος Λειβαδίτης - τα χειρόγραφα του φθινοπώρου
Copyright © TaXidia | Powered by Blogger | Crafted by The Jajala Majala Project