Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Να 'χαμε να λέγαμε. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Να 'χαμε να λέγαμε. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Κλείνω και φεύγω!

         Όοοοχι, δεν πάω διακοπές! Κλείνω και φεύγω γιατί δεν αντέχω άλλο τον εαυτό μου... Κακή διάθεση, που οι καταστάσεις γύρω μου δεν βοηθούν να βελτιωθεί, θα δουλέψω για λίγο ακόμη ώσπου να βγω ξανά στην ανεργία, θα αγαπήσω για λίγο ακόμη ώσπου να αποδειχθεί πως δεν πρέπει να αγαπάω, θα πονέσω για λίγο ακόμη ώσπου να μου γίνει συνήθεια ο πόνος...

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Tο καλό το παλικάρι!

            Είχανε μπεί οι σιδεράδες στην οικοδομή, να σιδερώσουν τα μπετά. Κουβεντολόι και δουλειά, αντάμα. Κάποια στιγμή αρχίζω να νοιώθω συνωμοτικά βλέμματα τριγύρω. Λέω, θα πέρασε καμιά τσούπρα και δεν την πρόλαβα. Συζητάω, μα δουλεύω ταυτόχρονα γιατί αν γίνει κανένα λάθος θα τα χαλάσουμε και ξανά απο την αρχή, δηλαδή ώρες επιπλέον δουλειάς κάτω απο τον ήλιο, χωρίς να πληρωνόμαστε τις υπερωρίες πια...
Άρχισαν να ψιθυρίζονται διάφορα, μα ήμουν ψηλά και δεν μπορούσα να συμμετέχω. Το ένιωθα όμως πως κάτι γίνονταν. Την ώρα του κολατσιού, ήρθε κοντά μου ο Απόστολος.
" Ρε μ...κα είδες τί φοράει ο σιδεράς;"
"Τί θα πεί τι φοράει, παντελόνι και μπλούζα φοράει."
"Ναι και την έδεσε στον αφαλό!"
Εγώ, ακόμη να πάρω χαμπάρι.
"Ε, ζεστάθηκε ο άνθρωπος, εσύ τί ζόρι τραβάς;"
"Τον είδες ρε μ...κα να σκύβει;"
"Πάς καλά; Τον κώλο του σιδερά θα κοιτάω; Τί σ' έπιασε;"
Όλοι τότε γελούσαν πονηρά και κατάλαβα πως κάτι σημαντικό έχανα. Το παλικάρι είχε πάει να πάρει καφέ. Όταν γύρισε, τον είχα απο κοντά και περίμενα να σκύψει για να δώ τί είχε κολλήσει στον καβάλο του και τον κοροϊδεύαν τα βλαμμένα.
Έκπληξη! Σκύβει το παλικάρι ελαφρώς επιδεικτικά μπροστά μου και εμφανίζεται το στριγκάκι με τη χρυσή αλυσιδίτσα και παθαίνω κρίση!
Εμ, έτσι είναι μάγκα μου! Τα καλά τα παλικάρια, ξέρουν κι άλλα μονοπάτια!
Να έχετε μια ενδιαφέρουσα εβδομάδα! (για να έχουμε, να λέμε...)

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Eπειδή, πάλι βρέχει!

        Βρέχει λοιπόν και σήμερα, όλα μούσκεμα έξω, δουλειά δεν μπορέσαμε να κάνουμε και σχολάσαμε πρίν καλά-καλά ξεκινήσουμε, κι έτσι, με μια μουργελοδιάθεση μέχρι αηδίας, σκέφτομαι πώς θα περάσω τη μέρα μου.
Ψάχνω τραγούδια (εξ'ού και το βιντεάκι με το αγαπημένο μου κομμάτι και τα ωραία οπίσθια της κυρίας) μα δεν περνά η ώρα!...
Να φάω θέλω, μα νομίζω πως απο το πολύ καθησιό τον τελευταίο καιρό έκανα beer belly οπότε και μου απαγόρευσα το τσιμπολόγημα, να καπνίσω θέλω αλλά κι αυτό είμαι σε φάση που το κόβω, και τελικά όλο κάτι θέλω κι ενώ ξέρω τί είναι, δεν μπορώ να το κάνω!
    Τιμωρούμε τους εαυτούς μας πολύ συχνά στη ζωή, αυτό το συμπέρασμα έβγαλα.
Και γιατί παρακαλώ; Για να έρθει μια ωραία μέρα (ή νύχτα) ο αρχάγγελος και να μας πεί
" άστα μαλάκα όλα όπως είναι κι ακολούθα!"
"μα..."
"δεν έχει 'μα' κι εδώ που καθόσουν, τί σκατά νομίζεις πως έκανες; Περιμένεις να βγείς στη σύνταξη είπες; Στον παράδεισο λέμε κι άλλο ένα με τον Τοτό, να στο πώ;"

Έτσι είναι τα πράγματα. Μια ζωή την έχουμε, βρέ! (ΑΝΑΨΑ ΤΣΙΓΑΡΟ)
Μια ζωή και είναι και μικρή! (ΑΝΟΙΞΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΠΥΡΑ)
Μήπως να φτιάξω και κάτι να φάω;;;;

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Δε νιώθω και πολύ καλά τελευταία!

              Νά 'ναι το Πάσχα που κάτι μου κάνει και θυμάμαι το χωριό μου και τα παιδικά μου χρόνια...
Νά 'ναι ο κακός μας ο καιρός που έφερε ξανά το χειμώνα να μου μαυρίσει την ψυχή...
Εγώ πάντως, καλά δεν είμαι! Μαλώνω άνευ λόγου και αιτίας με ανθρώπους που υποτίθεται οτι αγαπάω, και μετά νιώθω τύψεις.
Ό,τι κάνω, νιώθω οτι το κάνω λάθος και το ίδιο διακρίνω και στους γύρω μου. Μια μιζέρια και μια κατήφια, άλλο πράγμα!
Περίοδο δεν περιμένω να μου έρθει, άρα δεν είναι ορμονικό το θέμα!
Μάλλον περνάω φάση ή οξεία μαλακίτιδα επιστημονικότερα.
Λέω λοιπόν να σύρω το πτώμα μου παραπέρα. Να τσουγκρίσω τα αβγά μου και να ψήσω το αρνάκι μου παρέα με τη χοληστερίνη μου. Και να πιώ μέχρι να σκάσω!
Γιατί, διάθεση για κατάνυξη και πνευματικότητα, δεν έχω. Την ξέχασα στο γκισέ του ταμείου ανεργίας!...
Γιατρέ μου, θα ζήσω να καταναλωθώ και του χρόνου;

Υ.Γ. Τα τραγουδάκια μόνο πασχαλινά που δεν είναι, αλλά είπα να τα-ξυδέψω στο καλοκαιράκι μήπως κι αλλάξει κομματάκι η διάθεση!...

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Ευτυχώς που έχει Formula σήμερα!

          Κάθομαι στον καναπέ σα μαλάκας και με το τηλεκοντρόλ στο χέρι αλλάζω κανάλια. Μηχανικά, χωρίς να με νοιάζει αυτό που βλέπω. Φτάνει που ακούω τί λένε για να καταλάβω. Διαφημίσεις, σήριαλ-κακές-κωμωδίες, διαφημίσεις, δακρύβρεχτα. Ειδήσεις. Πολλές ειδήσεις, να τις παρακολουθείς με τη θηλιά περασμένη στο λαιμό, σ'ετοιμότητα να κρεμαστείς απ' το νταβάνι.
Δεν ξέρω πως να περάσω την ώρα μου.
Ρεεε! Είμαι άνεργος, χωρισμένος και εντέλει μόνος! βάλτε τίποτα να παίζει και για μένα γιατί θα λαλήσω, το βλέπω! Ήδη άρχισα να ενδιαφέρομαι για τη συνέχεια στη "Ζωή της άλλης" !
Με φαντάζεσαι να γυρνάω για δουλειά στη οικοδομή και να συζητάω με τους άλλους για τα σήριαλ;
Γι' αυτό σου λέω! Ευτυχώς που έχει φόρμουλα σήμερα και θα πορωθώ με τα δικά μου που μυρίζουν ιδρώτα και τεστοστερόνη!...
Copyright © TaXidia | Powered by Blogger | Crafted by The Jajala Majala Project