Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Το σόϊ μου, μέσα!

           Περιμένω να χιονίσει! Θέλω πολύ να δω μια άσπρη μέρα!...να βγω έξω και να παγώσει η μύτη μου, να παγώσει και το χαμόγελο και να μείνει εκεί, για πάντα.
Κόσμο δεν περιμένουμε στο σπίτι. Σόϊ, δεν έχουμε, κι αν έχουμε μάλλον μας έχει ψιλοξεχάσει αλλά δεν βαριέσαι αδερφέ, καλύτερα έτσι. Τους φίλους τους διαλέξαμε, τους συγγενείς όχι οπότε δεν θα καθίσω άλλο να σκάσω. Αρκετά με τους πόνους μου... Τώρα λέω να το ρίξω έξω. Και μιας και έχω καιρό να μαγειρέψω, λέω να ασχοληθώ με το κοτόπουλο που βαφτίσαμε γαλοπούλα πρίν το βάλουμε στο ψυγείο. Τα Χριστούγεννα λοιπόν, λέω να το κάνω κάπως έτσι:

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Γαμώ την καλοσύνη μου!

           Το άκουσα χτες, μετά καιρό και μέθυσα μετά απο λίγο... Τα θυμήθηκα όλα: εκείνους που μου έκαναν το φίλο, τους συγγενείς που με αγαπούσαν μόνο 'οταν είχαν κάτι να κερδίσουν απο μένα...
Τα έβαλα όλα κάτω και προσπαθούσα να τα ξεδιαλύνω. Κουβάρι...τα παράτησα λοιπόν στην άκρη και πήγα για ύπνο!
Αλλά, γαμώ την καλοσύνη μας όμως, λέμε! Γι' αυτό τραβάμε ό,τι τραβάμε τελικά!
Μη ρωτάς αν θ' αλλάξω. Όσες ζωές κι αν μου δώσει η μοίρα, πάλι ο ίδιος θα ήθελα να είμαι...
Καλή βδομάδα να' χουμε! Στην υγειά σας!

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Ήρθε κι ο Δεκέμβρης! (Όχι που δε θα ερχόνταν!)

Καλό μήνα σε όλους!
Με υγεία και χαρά, με όποια εφόδια διαθέτει ο καθένας μας, ας υποδεχτούμε τον μήνα των γιορτών. Όσο έχουμε ενα κεραμίδι πάνω απο το κεφάλι μας και ψωμί για να τραφούμε, θα βρίσκουμε χώρο για τη χαρά στις ζωές μας, και μια αγκαλιά ελεύθερη, να μοιραστούμε με όλους τους ανθρώπους!
Να είστε όοοολοι καλά! κι αν δεν είστε, κοπιάστε να κεράσω τσιπουράκι! θα φτιάξουμε διάθεση, για όλο το χρόνο!
(To τραγουδάκι; Σταθερή αξία!)

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Φάρμακο!

      Ακούω φωνές! Ολόγυρα άνθρωποι, μου λένε όλοι το ίδιο πράγμα: "Δεν είμαι καλά, δεν έχω δουλειά, έχω πάθει κατάθλιψη... και άλλα συναφή"! Συνηθισμένο φαινόμενο, θα μου πείς.
Πρέπει όμως να βρούμε το φάρμακο! Για να νιώσουμε καλύτερα, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος- γιατί έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος και απλά θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση...

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

Μοναξιές!

            Νομίζω πως έχει αρχίσει και με πειράζει στα νεύρα η όλη κατάσταση! Βρε αδερφάκι μου, μια φορά στα χρονικά, δεν μπορεί να τύχει να δουλεύουμε και οι δύο; Πρέπει δηλαδή πάντα, μόλις βρίσκει δουλειά η γυναίκα να βγαίνω στην ανεργία εγώ και μόλις βρίσκω εγώ να μένει από δουλειά εκείνη;

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Άγνωστη Λέξη;

        Φιλότιμο! Έχω την εντύπωση πως έχω πια να κάνω με μια άγνωστη λέξη, κι αναζητώ στα λεξικά την έννοια της. Μπα! Δέν άλλαξε... κι όμως, γιατί όλο και περισσότεροι άνθρωποι την ξεχνούν;
Παλιά θυμάμαι, μόλις το συγκεκριμένο συναίσθημα κατέκλυζε τα στήθη μας, φουντώναμε, πύρωναν τα μάγουλα και η καρδιά και σαν αυτόματος μηχανισμός περνούσε μέσα μας η διάγνωση για το καλό και το κακό, αυτό που έπρεπε να γίνει κι εκείνο που έπρεπε ν' αποφευχθεί.
Τώρα; Όλα ανάποδα. Άλλα λέμε κι άλλα κάνουμε, χωρίς ίχνος ντροπής, χωρίς το φιλότιμο ν' αγγίζει το νου και τις ψυχές μας.

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Κλείνω και φεύγω!

         Όοοοχι, δεν πάω διακοπές! Κλείνω και φεύγω γιατί δεν αντέχω άλλο τον εαυτό μου... Κακή διάθεση, που οι καταστάσεις γύρω μου δεν βοηθούν να βελτιωθεί, θα δουλέψω για λίγο ακόμη ώσπου να βγω ξανά στην ανεργία, θα αγαπήσω για λίγο ακόμη ώσπου να αποδειχθεί πως δεν πρέπει να αγαπάω, θα πονέσω για λίγο ακόμη ώσπου να μου γίνει συνήθεια ο πόνος...

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Χωρίς πολλά λόγια. Έτσι, απλά.

          Νιώθω... σαν το ψάρι που χάθηκε, στον ωκεανό...
Θέλω μόνο ν' ακούω μουσική και να καπνίζω.
Χωρίς πολλά λόγια...
Έτσι, απλά. Γιατί δεν μπορώ.

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Ζεστός Αέρας...

        Φυσάει απο χθές ένας αναθεματισμένος ζεστός αέρας που τα έχει σηκώσει όλα. Ζέστη και υγρασία. Νεύρα, ζέστη και υγρασία.
Την προηγούμενη εβδομάδα, είπα να βγάλω βόλτα την οικογένεια. Ήπιαμε τα τσιπουράκια μας και μέσα στην καλή χαρά, αποφασίσαμε να κάνουμε περατζάδα με το αυτοκίνητο, παραθαλάσσια.
Τί το θέλαμε και δεν πηγαίναμε για ύπνο! Λίγο έξω απο την πόλη, μας κάνει νόημα ο κύριος με τα μπλέ.
" Τα χαρτιά σας μπορώ να δω;" ήταν ευγενικός ο άνθρωπος, δε μπορώ να πώ!
Τα είδε. Και βγάζει το τσουτσούνι για το αλκοτέστ! Βρε καλέ μου, μεσημέρι Κυριακής είναι δε θα έχω βάλει το κάτι τις στο στόμα μου; Με βλέπεις συν γυναιξί και τέκνης, με βλέπεις να είμαι μια χαρούλα, να περπατάω ίσια, να σου μιλάω σωστά. Τί το συνεχίζεις;
Αυτός εκεί, το χαβά του!
Πάει το ωραίο μου δίπλωμα...για τρείς ολόκληρους μήνες...Μας καταδίκασε ένα εικοσιπενταράκι τσίπουρο, να μη μπορούμε να πάμε ούτε στο χωριό. Για μπάνιο; Δεν το συζητώ! Καλά που οδηγεί και το κορίτσι μου και θα την κάνω τον προσωπικό μου σοφέρ!...
Μα να μην παίρνουν απο λόγια όμως... Ούτε το μεροκάματο που θα χάσω τους ένοιαξε, ούτε η κόρη που έκλαιγε με μαύρο δάκρυ. Γράψανε το μπιλιέτο με τα 700 ευρουδάκια (350 αν πληρωθεί στις 10 μέρες), πήρανε και το δίπλωμα (το οποίο το παίρνεις πίσω με 400ε στο δικηγόρο, μα δε θα τους κάνω τη χάρη).
Τέλος πάντων. Ξέρεις τί με πείραξε περισσότερο; Δεν ήταν η αδιαλλαξία τους. Ούτε η βλακεία και οι φτηνές δικαιολογίες που έβρισκαν να πούνε ως εξουσία. Ήταν που η Ευαγγελία είχε πιεί το διπλάσιο και δεν το βρήκε το αλκοτέστ! Αυτό με πείραξε!
Λές να μην το σηκώνει ο οργανισμός μου; Να το κόψω να πάει στο διάολο!...
Άντε και καλή εβδομάδα απο αύριο!

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

ΕΠΕΊΓΟΝ!

    Ένα κοριτσάκι στην Καβάλα χρειάζεται ΕΠΕΙΓΌΝΤΩΣ αιμοπετάλια 0 αρνητικό για να σωθεί...


Οι γονείς του πληρώνουν τα οδοιπορικά σε όποιον μπορεί να βοηθήσει.
Παρακαλώ πολύ κοινοποιήστε το παντού!

Το τηλέφωνο της μητέρας είναι 00306937495494

Όπως ενημερώνουν, το παιδί βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο,
ΕΠΕΊΓΕΙ λοιπόν, να βρεθούν αιμοπετάλια...

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Συγνώμες κι Αγάπες!

         Τελευταία, περνάω απο τη σελίδα μου εντελώς "περαστικά". Όχι μόνο λόγω δουλειάς, (αφού όλη μέρα κάτω απο τον ήλιο τρία άτομα καλούμαστε να βγάλουμε δουλειά διπλάσια γιατί ο εργολάβος δεν μπορεί να πληρώσει άλλο μισθό), μα και λόγω διάθεσης.
Επιστρέφοντας σπίτι, κάνω το μπάνιο μου να ξεβρομίσω, τρώω και ξεραίνομαι στον ύπνο για να επαναλάβω την άλλη μέρα ακριβώς τα ίδια.
Κι αυτό, το λέω Ζωή...
Μα δε γίνετε κι αλλιώς. Η κοπέλα μου δε βρίσκει με τίποτα δουλειά, τα έξοδα τρέχουν, η κόρη θέλει καινούργιο κορμάκι για το μπαλέτο και πάει λέγοντας...
Έτσι, σήμερα που μπήκα και εξερεύνησα το blog μου απο την αρχή, ανακάλυψα πως υπήρχαν πολλά μηνύματα που δεν τα είχα πάρει καν χαμπάρι!
Απο εσάς που μου γράψατε και πήρατε την εντύπωση ότι σας "έγραψα", ζητάω Σ υ γ ν ώ μ η ...
     Μια μελαγχολία όμως με κάνει να θέλω να σας πώ και το παράπονό μου. Δηλαδή, όχι ακριβώς παράπονο, μα διαπίστωση. Ο φίλος μου ο Caeser με βοήθησε να το σκεφτώ καλύτερα αυτό, με το δικό του μοναδικό τρόπο!
Λοιπόν...ανακάλυψα πως όλοι μιλούν για γκομενιλίκια! Και όχι τα δικά τους- δικά τους γκομενιλίκια, μα δανεικά! Δηλαδή, ο ένας πάει με τη γυναίκα του αλλουνού, η άλλη ψάχνει αφορμή να του το στολίσει το κέρατο και πάει λέγοντας.
Όταν λοιπόν ηρεμώ καθισμένος στον καναπέ μου, κοιτάζω την ομορφιά μου (βλέπε Ευαγγελία...) να στρώνει το τραπέζι και δεν μπορώ παρα ν' αναρωτιέμαι:
Αφού σ' αγαπάω...κι αφού Μ' αγαπάς...Ποια διαολεμένη δύναμη είναι αυτή που -ίσως- σε σπρώξει να γνωρίσεις κάποιον άλλο, ή, -ίσως- με σπρώξει να γνωρίσω κάποια άλλη;
Ε;;; Τί είναι αυτό που μας κάνει να ζητάμε το ξένο...και όχι το δικό μας, αυτό που μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς και μας γεμίζει δύναμη;
Αν γνωρίζετε, πείτε μου και μένα να ησυχάσω! Αν όχι...πάρτε μια Ρόζα επικίνδυνη, να σας αναστατώσει την ημέρα σας!
Καλημέρες! κι ευχαριστώ για την υπομονή σας...
(στη "γάτα" μου!...με Αγάπη...)

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Αυτό που θέλουν οι γυναίκες!

           Τώρα, θα μου πείς, ξεκινάς να γράψεις γι' αυτό που θέλουν οι γυναίκες και μου κοτσάρεις το λουλουδικό; Εμ, αγαπητέ, γυναίκα χωρίς λουλούδι γίνεται; δε γίνεται!
Είναι τρυφερές και θέλουν να τις φερόμαστε με στοργή κι αγάπη. Κι όταν αυτό το κάνουμε, γινόμαστε φλούφληδες και βαρετοί.
Παίρνουμε το άγριο και το brutal για να τους αρέσουμε οι καψεροί, κι αυτές πανικοβάλλονται και καλά και φεύγουν μ' ελαφρά πηδηματάκια.
Τίς πας για μπανάκι στη θάλασσα, με το μαριδάκι να σε φωνάζει και το τσιπουράκι να σε ναρκώνει γλυκά, και σου ζητάνε βουνά!
Πάτε στο βουνό, στο πράσινο, με το ψητό το γουρουνάκι και το κρασάκι, να ευφραίνεται η καρδία του κάθε πικραμένου και σου ζητάνε της παναγιάς τα μάτια.
"Δεν φταις εσύ, η ψυχολογία μου φταίει" συνήθης δικαιολογία, σα να σου λένε "είσαι μαλάκας ρε που δε μ' έπιασες με την πρώτη!"
Και δε μιλάω μόνο για τις ερωτικές σχέσεις. Τα ίδια τραβάμε και απ' τις κόρες. Όποιος έχει κόρη στην εφηβεία, τη βλέπει την εικόνα μπροστά του!
       Τί να πω φιλαράκια...Καλή δύναμη στην κεφαλή μας (μπας και γλιτώσουμε το εγκεφαλικό),
Και σίδερο τ' αρχίδια μας γιατί μας τά 'χουν κάνει...! Α μα νισάφι πιά!
Καλοκαιρινές καλημέρες!

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Tο καλό το παλικάρι!

            Είχανε μπεί οι σιδεράδες στην οικοδομή, να σιδερώσουν τα μπετά. Κουβεντολόι και δουλειά, αντάμα. Κάποια στιγμή αρχίζω να νοιώθω συνωμοτικά βλέμματα τριγύρω. Λέω, θα πέρασε καμιά τσούπρα και δεν την πρόλαβα. Συζητάω, μα δουλεύω ταυτόχρονα γιατί αν γίνει κανένα λάθος θα τα χαλάσουμε και ξανά απο την αρχή, δηλαδή ώρες επιπλέον δουλειάς κάτω απο τον ήλιο, χωρίς να πληρωνόμαστε τις υπερωρίες πια...
Άρχισαν να ψιθυρίζονται διάφορα, μα ήμουν ψηλά και δεν μπορούσα να συμμετέχω. Το ένιωθα όμως πως κάτι γίνονταν. Την ώρα του κολατσιού, ήρθε κοντά μου ο Απόστολος.
" Ρε μ...κα είδες τί φοράει ο σιδεράς;"
"Τί θα πεί τι φοράει, παντελόνι και μπλούζα φοράει."
"Ναι και την έδεσε στον αφαλό!"
Εγώ, ακόμη να πάρω χαμπάρι.
"Ε, ζεστάθηκε ο άνθρωπος, εσύ τί ζόρι τραβάς;"
"Τον είδες ρε μ...κα να σκύβει;"
"Πάς καλά; Τον κώλο του σιδερά θα κοιτάω; Τί σ' έπιασε;"
Όλοι τότε γελούσαν πονηρά και κατάλαβα πως κάτι σημαντικό έχανα. Το παλικάρι είχε πάει να πάρει καφέ. Όταν γύρισε, τον είχα απο κοντά και περίμενα να σκύψει για να δώ τί είχε κολλήσει στον καβάλο του και τον κοροϊδεύαν τα βλαμμένα.
Έκπληξη! Σκύβει το παλικάρι ελαφρώς επιδεικτικά μπροστά μου και εμφανίζεται το στριγκάκι με τη χρυσή αλυσιδίτσα και παθαίνω κρίση!
Εμ, έτσι είναι μάγκα μου! Τα καλά τα παλικάρια, ξέρουν κι άλλα μονοπάτια!
Να έχετε μια ενδιαφέρουσα εβδομάδα! (για να έχουμε, να λέμε...)

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Είμαι Αγανακτισμένος!

               Σαν το κύμα που χτυπάει το βράχο, με αυτή τη δύναμη μπορούμε ενωμένοι να φέρουμε κάποια αλλαγή σε αυτή τη χώρα!
Απο το να καθόμαστε στον καναπέ μεμψιμοιρώντας, είναι καλό να κάνουμε κάτι. Γι' αυτό το "κάτι" που γίνετε αυτές τις μέρες, λέγονται πολλά.
Σίγουρα, δεν ήταν και τόσο αυθόρμητο όπως ειπώθηκε. Σίγουρα, από πίσω κρύβονται άνθρωποι που το οργάνωσαν ίσως με όφελός τους δικούς τους σκοπούς.
Ξέρεις κάτι, όμως; Δεν με νοιάζει! Μου φτάνει που ξυπνήσαμε και αντιδράσαμε. Και θέλω να πιστεύω, πως αυτή ήταν μια πρώτη αντίδραση και θ' ακολουθήσουν κι άλλες.
Δεν πρέπει να τα δεχόμαστε όλα στωικά! Κάποιος μου είπε αυτές τις μέρες "εντάξει, καλή η φιλοσοφία του να γυρίζουμε και το άλλο μάγουλο, μα υπάρχουν πάντα και τα κωλομάγουλα κι εμείς εξαντλήσαμε κάθε περιθώριο!"...
Πολύ μου άρεσε αυτό! άντε λοιπόν!
Να γυρίσουμε και τ' άλλα δυο μάγουλα τώρα!...
Σας φιλώ, αγανακτισμένα!
(Ραντεβού στους δρόμους, στις πλατείες, στην παραλία του Βόλου...)

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Σοκολατένιο μαύρισμα!

             Παραλία δεν πήγαμε (ακόμη!), εξωτικό μαύρισμα όμως κάναμε. Με την παραλλαγή του οικοδόμου βέβαια, ξέρεις, άσπρα τα πόδια -γιατί με το μαγιό στην οικοδομή είναι κάπως...άβολα-!
Άφησα τον  Στρος  να το στρώσ' καλά το κρεβάτι (γιατί τον εμπόδιζε λίγο το καινούργιο του βραχιόλι),
τα spreads ν' ανεβοκατεβαίνουν ερεθιστικά, την κίνηση και τη σκόνη της πόλης αδιάφορα να προσπαθούν να με πείσουν πως είμαι ακόμη εδώ,
κι έπιασα στο τρανζιστοράκι (ναι, υπάρχουν ακόμη τέτοια!) ξέφρενους ρυθμούς.
Ανάμεσα στον Καρρά και τον Καζαντζίδη, πετάει και μια salsa για να έχουμε!
Α, ρε Ελλάδα με τα μεγαλεία σου! Γελάμε, τρελαινόμαστε, αγχωνόμαστε, κι ύστερα σπάμε τα φαρμάκια σπάζοντας κούπες με κρασί...
Για να περνάνε όλα! Του Έλληνα ο τράχηλος...ξεχείλωσε λίγο μα θ' αντέξει! Μια ζωή παρθένα, κι όποιος μας αντέχει!
Για τους άλλους, υπάρχουν κι άλλες φυλές!
         Με τα πολλά, ξετρύπωσα αυτό το βιντεάκι με την καταπληκτική δουλειά του Έλληνα (το τονίζω!) dj Giorgio και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.
Πάμε γι' άλλα! Και για να το πω Ελληνικά:
LET'S DANCE!


Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Να 'μαστε πάλι εδώ!

               Πολύ με βασάνισε αυτός ο μπλόγκερ, μα πάει, πέρασε κι αυτό... Να ευχαριστήσω πολύ το νέο μου φίλο απο την Αμφιλοχία (http://amfiloxiablogs.blogspot.com) γιατί χωρίς τη βοήθειά του, ακόμη εγώ θα κοιτούσα την Ευαγγελία και η Ευαγγελία εμένα!!!

         Λοιπόν, καλοκαιριάζει. Το καταλάβατε αυτό. Τα κοριτσάκια τα όμορφα που κυκλοφορούν τα είδατε; Τί σου είναι αυτό το καλοκαιράκι! Τίποτα δεν κρύβει...
Παρατήρησα και μια καινούργια συνήθεια των γυναικών όσο περίμενα ν' ανάψει πράσινο. Παληά, τραβούσαν να ανεβάσουν το παντελόνι να μη φανεί το εσώρουχο. Ε, τώρα, τραβούν το εσώρουχο (τί εσώρουχο δηλαδή, δυο κλωστίτσες!) μήπως και δε φαίνεται πάνω απο το χαμηλοκάβαλο παντελόνι!
Πάντως εμένα μ' αρέσουν αυτές οι νέες μόδες. Το οφθαλμόλουτρο άλλωστε επιτρέπεται! Όχι σαν τον Στρος Κάν που δεν του έφτανε να βλέπει το κορίτσι που έστρωνε το σεντόνι κι άπλωσε χέρι!
   Απαπα! Είπαμε, είμαστε καλά παιδιά εμείς οι οικοδόμοι. Μπεσαλήδες!
Καλά να περνάτε όμορφα κορίτσια, κι εσείς άντρες τα χεράκια μαζεμένα! Μόνο με άδεια τ' απλώνουμε!
Να είστε καλά!




Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Τα...ξύδια!

            Ξεκινώντας τη μέρα με διάθεση απενοχοποίησης...
Γελάστε...
Κλάψτε...
Μεθύστε...
Μα ό,τι κάνετε, θυμηθείτε να το κάνετε
με ΠΑΘΟΣ και αγάπη για τη ζωή!
...και όσα εκείνη έχει στο νού της να μας φέρει...

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Η αξία, της ζωής.

             Εκεί που καθόμουν ήσυχα κι ωραία, άκουσα την είδηση και αποσβολώθηκα! Πατέρας, λέει, ενός παιδιού δολοφονήθηκε άγρια στο κέντρο της Αθήνας για να του αρπάξουν την κάμερα με την οποία θα τραβούσε τη γέννηση του δεύτερου παιδιού του!!!
Κατάντια; Εξευτελισμός και πλήρη ισοπέδωση των ανθρωπίνων αξιών; Η κατάσταση έχει ξεφύγει απο κάθε έλεγχο.
Ναί, πρέπει να ζήσουμε όλοι σ' αυτόν τον κόσμο, ισότιμα, διεκδικώντας τα δικαιώματά μας. Όχι σαν τα ζώα όμως. Όχι να μη βάζουμε τίποτα πάνω απο το τομάρι μας...
   Όταν δε θα έχω να φάω, δεν ξέρω τί θα κάνω. Το σίγουρο είναι όμως πως δεν θα σκοτώσω γι' αυτό.
Γιατί μένουν όλοι στην Αθήνα, επίσης δεν μπορώ να καταλάβω! Δεν βρίσκεις δουλειά, σπίτι, φαγητό στην Αθήνα; φύγε, πουλάκι μου! Τράβα στον τόπο σου, στη χώρα σου, στο χωριό σου, πιάσε ένα κορφοβούνι στην τελική και τρώγε ριζούλες και χορταράκια.
Μαζευτήκατε όλοι εκεί και βγάζετε ο ένας του άλλου το μάτι...
Ρατσιστής δεν είμαι. Δεν υπήρξα ποτέ μου. Έχασα δουλειές απο αλλοδαπούς και δε μίλησα. Γιατί λέω πως, μια γη είναι κι απάνω της όλοι μαζί. Να παλεύουμε μονοιασμένοι για τις ίδιες ανάγκες και τα ίδια προβλήματα.
Αυτός ο φόβος όμως, δεν είναι καλός σύμβουλος πιστέψτε με. Και σε καλό, δε θα βγει.
Ταπεινά το λέω, χωρίς γνώσεις και πτυχία. Σε καλό, ΔΕΝ θα βγει...

( Άκου τώρα και την πριγκιπέσα που αγαπάω, να σου φτιάξω τη διάθεση που σου τη μαύρισα!)
Καληνυχτώ!

Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

Ψηλά τα χέρια!




Ήρθε ένας ήλιος τεράστιος να ζεστάνει τα κορμιά και τις ψυχές μας, ν' αναθαρρήσουμε..
Σήκωσε τα χέρια σου ψηλά! Νιώσε το ρυθμό να μπαίνει μέσα σου, κι αφέσου!...
Να περνούν αυτοί που μας πονάνε καλά, ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ! ! !

(Αφιερωμένο!)

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Eπειδή, πάλι βρέχει!

        Βρέχει λοιπόν και σήμερα, όλα μούσκεμα έξω, δουλειά δεν μπορέσαμε να κάνουμε και σχολάσαμε πρίν καλά-καλά ξεκινήσουμε, κι έτσι, με μια μουργελοδιάθεση μέχρι αηδίας, σκέφτομαι πώς θα περάσω τη μέρα μου.
Ψάχνω τραγούδια (εξ'ού και το βιντεάκι με το αγαπημένο μου κομμάτι και τα ωραία οπίσθια της κυρίας) μα δεν περνά η ώρα!...
Να φάω θέλω, μα νομίζω πως απο το πολύ καθησιό τον τελευταίο καιρό έκανα beer belly οπότε και μου απαγόρευσα το τσιμπολόγημα, να καπνίσω θέλω αλλά κι αυτό είμαι σε φάση που το κόβω, και τελικά όλο κάτι θέλω κι ενώ ξέρω τί είναι, δεν μπορώ να το κάνω!
    Τιμωρούμε τους εαυτούς μας πολύ συχνά στη ζωή, αυτό το συμπέρασμα έβγαλα.
Και γιατί παρακαλώ; Για να έρθει μια ωραία μέρα (ή νύχτα) ο αρχάγγελος και να μας πεί
" άστα μαλάκα όλα όπως είναι κι ακολούθα!"
"μα..."
"δεν έχει 'μα' κι εδώ που καθόσουν, τί σκατά νομίζεις πως έκανες; Περιμένεις να βγείς στη σύνταξη είπες; Στον παράδεισο λέμε κι άλλο ένα με τον Τοτό, να στο πώ;"

Έτσι είναι τα πράγματα. Μια ζωή την έχουμε, βρέ! (ΑΝΑΨΑ ΤΣΙΓΑΡΟ)
Μια ζωή και είναι και μικρή! (ΑΝΟΙΞΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΠΥΡΑ)
Μήπως να φτιάξω και κάτι να φάω;;;;

Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Πενθώ...

Μια σπάνια σκηνή απο την ταινία του 1973 "Δικτάτωρ καλεί Θανάση" όπου ξετυλίγεται όλο το υποκριτικό του ταλέντο....
              Στο καλό Ψυχή μου! Είμαστε πολύ φτωχοί χωρίς εσένα...

Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας;



         ...Ύστερα θα πάω και θ' αφήσω ένα κόκκινο λουλούδι σ' ένα δρόμο άσχετο.
Αυτά που αφήνουν στις κηδείες. Γιατί θα έχουμε Πένθος αύριο. Κηδεία θα έχουμε, κι όλα τα άλλα λόγια είναι περιττά.
Για όλα όσα αγωνίστηκαν κάποτε οι γονείς και οι παππούδες μας και χάθηκαν.
Το δίκαιο, άδικο έγινε.
Το αίμα που χύθηκε στα θεμέλια, να στεριώσει η οικοδομή, πήρε τους πρωτομάστορες μαζί του.
Ελευθερία κι αρχίδια!
Σκλάβοι είμαστε. Πέσαμε στις παγίδες που οι ίδιοι στήσαμε, επειδή κάποιοι μας έβαζαν.
Κουτορνίθια, πιστοί κι αφελείς, τα άντερά μας θα φάμε για μια ακόμη φορά στην ιστορία.
Για ν' αποδείξουμε και πάλι πως, η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της!...
"Μαζί τα φάγαμε", ναι!
Και τώρα, ας "γιορτάσουμε" με γεμάτα στομάχια την "ΕΡΓΑΤΙΚΉ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΆ"...
Δεν είναι Αργία.
Είναι Απεργία. ΠΕΊΝΑΣ, μόνο που ακόμη δεν το καταλάβαμε!... 

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Το γιαπί, το πυλοφόρι, το μυστρί!

           Υπάρχει δουλειά; Υπάρχει όρεξη! Όχι για φαγητό, γιατί αρκετά σαβουρώσαμε ανήμερα...
Διάθεση εννοώ. Διάθεση να ζήσεις, να τολμήσεις, να ερωτευτείς και να ονειρευτείς.
Διώχνεις τη μιζέρια και πετάς την καραμέλα της σκέψης "κάπου εδώ γράφει τέλος απλά δεν το βλέπω λόγω πρώιμης πρεσβυωπίας"!
        Βρήκα δουλειά! Έβαλα την καθαρή μου φόρμα,σηκώθηκα Μεγάλη Τετάρτη το γλυκοχάραμα, φόρεσα τ' άρβυλα που λίγο ακόμη και θα τα ξεσυνήθιζα, πήρα τα εργαλεία μου και πήγα για δουλειά!
Μετά απο 5 μήνες καθισιό κι ένα χρόνο που δούλευα δίχως να πληρώνομαι... Μπορώ πάλι να πώ πως δουλεύω!
     Εμείς οι οικοδόμοι, είμαστε πλάσματα περήφανα! Μπορεί να μας βλέπετε βρώμικους, να σφυρίζουμε πονηρά στα κορίτσια που περνάνε ή να βρίζουμε σαν νταλικέρηδες, είμαστε όμως παιδιά μάλαμα!
Λιποψηχήσαμε κι εμείς, μαζί με την κρίση στη οικοδομή... Χιλιάδες άνθρωποι, λυγίσαμε απο την ανεργία, κρεμάσαμε την περηφάνια μας μαζί με τα ρούχα της δουλειάς μας...
   Πάντως, εγώ είδα το δικό μου ουράνιο τόξο, μετά τα καντάρια βροχής που γεύτηκα!...
Πάνω σε μια σκαλωσιά το είδα! Σκαρφάλωνε, να φτάσει τα όνειρά μου...
Φίλοι μου άνεργοι, θα έρθει η μέρα και της δικής σας ελπίδας! Υπομονή!

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Δε νιώθω και πολύ καλά τελευταία!

              Νά 'ναι το Πάσχα που κάτι μου κάνει και θυμάμαι το χωριό μου και τα παιδικά μου χρόνια...
Νά 'ναι ο κακός μας ο καιρός που έφερε ξανά το χειμώνα να μου μαυρίσει την ψυχή...
Εγώ πάντως, καλά δεν είμαι! Μαλώνω άνευ λόγου και αιτίας με ανθρώπους που υποτίθεται οτι αγαπάω, και μετά νιώθω τύψεις.
Ό,τι κάνω, νιώθω οτι το κάνω λάθος και το ίδιο διακρίνω και στους γύρω μου. Μια μιζέρια και μια κατήφια, άλλο πράγμα!
Περίοδο δεν περιμένω να μου έρθει, άρα δεν είναι ορμονικό το θέμα!
Μάλλον περνάω φάση ή οξεία μαλακίτιδα επιστημονικότερα.
Λέω λοιπόν να σύρω το πτώμα μου παραπέρα. Να τσουγκρίσω τα αβγά μου και να ψήσω το αρνάκι μου παρέα με τη χοληστερίνη μου. Και να πιώ μέχρι να σκάσω!
Γιατί, διάθεση για κατάνυξη και πνευματικότητα, δεν έχω. Την ξέχασα στο γκισέ του ταμείου ανεργίας!...
Γιατρέ μου, θα ζήσω να καταναλωθώ και του χρόνου;

Υ.Γ. Τα τραγουδάκια μόνο πασχαλινά που δεν είναι, αλλά είπα να τα-ξυδέψω στο καλοκαιράκι μήπως κι αλλάξει κομματάκι η διάθεση!...

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Ευτυχώς που έχει Formula σήμερα!

          Κάθομαι στον καναπέ σα μαλάκας και με το τηλεκοντρόλ στο χέρι αλλάζω κανάλια. Μηχανικά, χωρίς να με νοιάζει αυτό που βλέπω. Φτάνει που ακούω τί λένε για να καταλάβω. Διαφημίσεις, σήριαλ-κακές-κωμωδίες, διαφημίσεις, δακρύβρεχτα. Ειδήσεις. Πολλές ειδήσεις, να τις παρακολουθείς με τη θηλιά περασμένη στο λαιμό, σ'ετοιμότητα να κρεμαστείς απ' το νταβάνι.
Δεν ξέρω πως να περάσω την ώρα μου.
Ρεεε! Είμαι άνεργος, χωρισμένος και εντέλει μόνος! βάλτε τίποτα να παίζει και για μένα γιατί θα λαλήσω, το βλέπω! Ήδη άρχισα να ενδιαφέρομαι για τη συνέχεια στη "Ζωή της άλλης" !
Με φαντάζεσαι να γυρνάω για δουλειά στη οικοδομή και να συζητάω με τους άλλους για τα σήριαλ;
Γι' αυτό σου λέω! Ευτυχώς που έχει φόρμουλα σήμερα και θα πορωθώ με τα δικά μου που μυρίζουν ιδρώτα και τεστοστερόνη!...

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

Nα ταξιδεύουμε...

            Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες! Και μάλιστα πρίγκιπες που το αξίωμά τους κατ έπεσε και πήραν τους δρόμους να βρουν δουλειά...
Ανεργία κύριοι! Περπατούν στο δρόμο όλοι και σκοντάφτουν γιατί δεν έχουν τη δύναμη να σηκώσουν ψηλά το κεφάλι που βάρυνε απ' τις σκέψεις...
Είμαστε πολλοί  εμείς που, στα καλά καθούμενα χάσαμε τις δουλειές μας και γύρισε ο κόσμος μας ανάποδα...
     Λέω να μη το βάλουμε κάτω ( γιατί θα μας πονέσει περισσότερο ).
Λέω επίσης, να μη το βάλουμε στα πόδια ( γιατί έτσι θα τους κάνουμε τη χάρη ).
Σε σένα το λέω, φίλε! Άναψε το ρημάδι το τσιγάρο σου και βάλε το μυαλό σου να δουλέψει...
Είσαι 30, 40, 50 και; Θα τη φτιάξουμε πάλι τη ζωούλα μας!
Αγάντα!...
Copyright © TaXidia | Powered by Blogger | Crafted by The Jajala Majala Project